Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2009

Είπα θα φύγω. Τώρα. Μ' ό,τι να' ναι: το σάκο μου τον ταξιδιωτικό
στον ώμο· στην τσέπη μου έναν Οδηγό·  τη φωτογραφική μου μηχανή
στο χέρι. Βαθιά στο χώμα και βαθιά στο σώμα μου θα πάω να βρω
ποιος είμαι. Τι δίνω, τι μου δίνουν, και περισσεύει το άδικο

                                    Χρυσέ ζωής αέρα.....

                     Ελύτης Οδ.

4 σχόλια:

santos είπε...

Για όποιον η θάλασσα στον ήλιο είναι «τοπίο» - η ζωή μοιάζει εύ-
κολη και ο θάνατος επίσης. Αλλά για τον άλλον είναι κάτοπτρο αθα-
νασίας, είναι «διάρκεια». Μια διάρκεια που μόνον το ίδιο της το εκθαμβωτικό φως δε σ' αφήνει να τη συλλάβεις.
Οδ.Ελύτης,Ο Μικρος ναυτιλος(1985),
Προβολέας δ',΄μυρισαι το αριστον,
XXIV.

katerina είπε...

Eλύτης σχολιάζει Ελύτη!!!
πολυ μ'αρεσε η επιλογη σου santos!!!!!Καλο Σ/Κ και κράτησε μια γωνιτσα ναρθει η ψυχή μου να δει την ανατολη ...ξέρεις απο που!!!!

Τάκης Τσαντήλας είπε...

Θα πενθώ πάντα, μ΄ ακούς,
για σένα, μόνος, στον παράδεισο..

Εξαίρετη η επιλογή και η πρόταση σου Κατερίνα..
Πάντα αγαπημένος και εξαίρετος ο Ελύτης..
Καλημέρα και καλό μήνα εύχομαι..

katerina είπε...

Με μυρωδιές θαλασσινές και χρώματα ..Με ήλιο και μουσική απ των κοχυλιών το κέφυλος...να αρωματίζεται ο μήνας σου Τάκη!
Ευχαριστώ για το δροσερό σου πέρασμα απ την καλύβα!