Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2008

Ξεφυλλίζοντας και πάλι....


[ζωγραφικός πίνακας του Σ.Νταλι]
.......Της θυμίζει εκείνο που λέει ο Γκαίτε πως είναι ευτυχία.Ο,τι ευτυχισμένος είναι εκείνος που μπορεί να σφίγγει τον σύντροφο της ζωής του στο στήθος του και μαζί να χαίρονται ο,τι δεν ξέρουν ούτε υποπτεύονται οι άλλοι.
Ποιό είναι αυτό?
Αυτό που διασχίζει τη νύχτα τον λαβύρινθο της καρδιάς μας!
Μ.Βαμβουνάκη ''τα πράγματα που ζουν απ το χαμό''
katerina

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

"Ο έρωτας όταν χωράει σ' ένα μόνο άνθος, είναι άπειρος"
Αντόνιο Πόρτσια

katerina είπε...

Τι να εννοεί αραγε ο Αντόνιο Πόρτσια....?ο έρωτας δεν χωράει πουθενα ,δεν περιοριζεται,δεν τελειωνει ή μήπως ειναι ά-πειρος οταν τελικα περιοριζεται σ'ένα μονο ανθος??
Όπως και ναχει ο έρωτας είναι το πιο μεγάλο ρίσκο!
Ευγενικό το πέρασμα σου ''ανωνυμε'' ,σ' ευχαριστω!!

εντροπία είπε...

..... να κοιμάται ο σύντροφος σου στο στέρνο σου και συ να τρέμεις από φόβο μη τυχών κάνεις κάποια κίνηση και του χαλάσεις τα όνειρα....

katerina είπε...

Υπέροχη εικόνα ...μοναδικό συναίσθημα...σ'ευχαριστώ για το αποτύπωμα σου '' εντροπία''