Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2008

...για τα δειλινα που έρχονται....

The image

Κι αν έχεις χάσει 'ολα τα πρωινά της ζωής σου,
όλες τις ανατολές,δεν είναι και προς θάνατον.
Εχει κια κάτι απογεύματα η ζωή!!!
Κάτι δειλινά!!
Να σου λιγώνεται η ψυχή!!
Αλκ.Παπαδάκη
   katerina

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

...μεχρι να περάσουν και τα δειλινά και τα απογεύματα...??και στο τελος θα εχουν περάσει ολα τα δειλινά απο πάνω σου....και εσυ εκεί με την ψυχή στα χέρια.

kalliopi είπε...

Δε μου αρέσουν πολύ τα δειλινά πάντα έχουν μια μελαγχολία.Καλύτερα η ανατολή,καινούρια μέρα,καινούριο ξεκίνημα!

katerina είπε...

χωρις τα δειλινα πως θαρθουν οι ανατολες ,ανωνυμε μου???πως θα συνεχισει η ζωη ναχει μυστηριο και προσδοκια????

katerina είπε...

Κατι περισσοτερο ξερεις Καλλιοπη μου γι αυτες τις ανατολες....αυτο το αισιοδοξο κοιταγμα σου δεν μπορει παρα να κανει τα δειλινα να σου λιγωνουν την ψυχη...