Κυριακή, 15 Μαρτίου 2009

Μια προσωπική μαρτυρία.

[Με αφορμή το Ευαγγέλιο της Κυριακής]
''Aπο μικρός έχω πολλαπλές δυσκολίες εξαιτιας της αναπηρίας μου.
Δυσκολεύομαι πολύ στα χέρια και στην ομιλία και λιγότερο στα πόδια μου....
Καθημερινά δέχομαι τη βοήθεια των γύρω μου.Δίνω την ευκαιρία να αισθανθούν
οτι χρειάζεται η αλληλοβοήθεια μεταξύ μας.Αυτή η συμπαράσταση που δέχομαι
απ' όλους με κάνει απ τη μια να ευχαριστώ τους φίλους μου
και απ την άλλη καταλαβαίνω πόσο αδύναμος θα ήμουν χωρίς τους ανθρώπους.
Ορισμένοι απο μας τους ανάπηρους δυσανασχετούν,γκρινιάζουν και μοιρολογούν....
Όσο για μένα ,σήμερα πια αισθάνομαι χρήσιμος στους συνανθρώπους μου.
Αυτό το ήθελα απο μικρός.
Τώρα πια αισθανομαι οτι έχω ολοκληρωση την Οδύσσειά μου ,με το να σπουδάσω
να δουλέψω και να εκδώσω δυο βιβλία μου....''
Ιανουάριος 1997                         Σωτήρης Στυλιανού

Δεν υπάρχουν σχόλια: