Παρασκευή, 6 Φεβρουαρίου 2009

Νίκος Καζαντάκης

Είμαι ένα πλάσμα εφήμερο, αδύναμο, καμωμένο από λάσπη κι ονείρατα. Μα μέσα μου νογώ να στροβιλίζουνται όλες οι δυνάμες του Σύμπαντου.
Θέλω μια στιγμή, προτού με συντρίψουν, ν΄ ανοίξω τα μάτια μου και να τις δω. Αλλο σκοπό δε δίνω στη ζωή μου

1 σχόλιο:

katerina είπε...

Σημαντικό να νοιωθεις ...σημαντικό ναχεις τουτο το σκοπό...Και μην φοβάσαι άνθρωπε ....οι μονες δυνάμεις που μπορούν να σε συντρίψουν είναι αυτές που υπάρχουν μέσα σου και που δεν τις αγάπησες ποτέ.......
[πολυ ευχάριστη η εκπληξή σου να γράψεις και πάλι στην καλύβα ΜΑΣ!!!]