Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2009

...έχει πανσέληνο απόψε...

Moναχικό ταξίδι

.
Eσένα όπου αδάμαστη στροβιλίζεσαι πληγωμένη,
Κάτω από της πανσελήνου το άπλετο φως.

Εσένα όπου σ' ένα ταξίδι μοναχικό
μέσα σε πλήθος, είσαι ταγμένη να διαβείς, αέναο.

Εσένα που όταν απομακρύνεσαι πλησιάζεις
Τις ψυχές εκείνων που μόλις γνώρισες,
Μα όταν τις φτάσεις θα χαθείς.

Εσένα όπου σηκώνεις άμυνες,
Μέσα απ' τα τείχη που υψώνεις
Και φοβισμένη περιχαρακώνεσαι.

Εσένα ψυχή κοιτάζω μέσα απ' το πλήθος.
Κάτω από της πανσελήνου το άπλετο φως
Να στροβιλίζεσαι αδάμαστη !!!
                 Αγγελος Τζιβελέκης

8 σχόλια:

santos είπε...

εχει πανσεληνο αποψε....
το αγαπημενο μου κομματι, το εκλεκτο μου!!!

santos είπε...

πολυ ομορφη επιλογη!!!
:)

katerina είπε...

Το ξερω πως ειναι τ'αγαπημενο σου!!!!Χαιρομαι που σ'αρεσε santos!Ευχαριστω που προλαβαινεις να κρυφοκοιταζεις την καλυβα.Καλη βδομαδα!!

λυγερη είπε...

Εσένα Ψυχή μου έχω πανσέληνο όταν
οι ελπίδες καίγονται κάτω απ'το φως του ήλιου.

http://ligery.pblogs.gr
http://pygemos.blogspot.com
http://lygeri.pblogs.gr

Απροσπέλαστη πόλη είπε...

Μοναχικό και μονα(δ)ικό το ταξίδι της ψυχής...
Καλημέρα Κατερίνα

Απροσπέλαστη πόλη είπε...

Μοναχικό και μονα(δ)ικό το ταξίδι της ψυχής...
Καλημέρα Κατερίνα

katerina είπε...

Oι ελπίδες σου να φλέγονται κάτω απ το φως του ήλιου ,να θεριεύουν σε κάθε όνειρο της ψυχής σου Λυγερή μου!Καλό σου βραδυ!

katerina είπε...

Μοναχικό οπως το λες ,Απροσπέλαστη πόλη,ταξίδι σιωπης,με τη μοναδικότητα της αυτογνωσίας και την αποδοχή του πόνου ως τρόπου να πετάξει η ψυχή εκει που της αξίζει!
Καλό βράδυ καλή μου!