Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009

Ο χειμώνας αργεί ......μα,
οι στιγμές  περπατούν ξυπόλητες σένα παγοδρόμιο..
άχρωμες και άοσμες.....
Δεκάδες φωτάκια λαμπυρίζουν....
χαμόγελα αδιάφορα, ζωγραφίζονται
σε καθρέφτες ...
μουσική δίχως νότες ...
και
οι μέρες γυμνές...
μαστιγώνουν το σαρκίο της ψυχής...



2 σχόλια:

ANAZHTHΣH είπε...

Ένα Του νεύμα, μια πνοή και θα αποκτήσουν όλα πραγματική ζωή.Ας μην αργήσει άλλο...
Φιλιά.

katerina είπε...

AΜΗΝ!!!Καλό βράδυ συνταξιδεύτρια ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ!