Παρασκευή, 8 Αυγούστου 2008

Μονόγραμμα.........



Στά νερά ένα-- ένα , μ'ακούς
Τά πικρά μου βότσαλα μετρώ,μ'ακούς
Κι είναι ο χρόνος μιά μεγάλη εκκλησία,μ'ακούς
Όπου κάποτε οί φιγούρες Τών Αγίων
βγάζουν δάκρυ αληθινό,μ'ακούς ;
Οί καμπάνες ανοίγουν αψηλά,μ'ακούς ;
Ένα πέρασμα βαθύ νά περάσω
Περιμένουν οί άγγελοι μέ κεριά καί νεκρώσιμους ψαλμούς
Πουθενά δέν πάω ,μ'ακους
Ή κανείς ή κι οί δύο μαζί,μ'ακούς ;




1 σχόλιο:

christina είπε...

συμβαίνει κι έτσι όπως τα λες..

εγώ όμως σου εύχομαι ......

Είθε οι αγγέλοι του ουρανού να σε περιβάλλουν σε κάθε σου βήμα!
Είθε να σου τραγουδούν και να σου ψιθυρίζουν ότι δεν είσαι μόνη!
Είθε ν' απλώνουν τα φτερά τους για να σε κρατάνε ασφαλή και να σε προφυλάσσουν από ό,τι μπορεί να σε καθυστερήσει στην πορεία σου προς το Φως!
Είθε στο δρόμο σου να βρίσκεις πάντα ένα αστέρι, ένα θαύμα, την Θεία Χάρη!!!