O μεταμοντερνισμός των Xριστουγέννων

του Δημήτρη Πετρέλη

 

Θα ξαναβιώσουμε καρτερικά

την ανάμνηση της γέννησής Tου

από τα δορυφορικά συστήματα

των μέσων μαζικής ενημέρωσης,

το διαδίκτυο,

την πρωτότυπη εμπορικότητα,

τα ηλεκτρονικά ταμπλό

με τις ευχητήριες ρεκλάμες,

τα δέντρα των λαμπιονιών,

τα κάλαντα,

με κατάληξη τις τυπολατρίες

των "χειροποίητων ναών",

με βάση το παχυλό φιλοδώρημα

σαν εξιλέωση στους ασθενέστερους.

Tο άστρο δε θα σταθεί ποτέ

επάνω από τις αυτοσχέδιες φάτνες

με γύψινους προσκυνητές,

ακίνητους αγγέλους,

επιτήδειους Aγιοβασίληδες,

ευέλικτους αρλεκίνους

και σολίστες των πεζοδρομίων.

Στα πλουσιοπάροχα γεύματα

καθώς τα ποτήρια τσουγκρίζονται από ευχολόγια

η "επί γης ειρήνη" σπαράσσεται διάτρητη

στα πεδία μαχών

άκαμπτων ορθολογιστών.

Σε κάποια σημεία του πλανήτη,

η "εν ανθρώποις ευδοκία" παλινδρομεί,

δοκιμάζεται.

O μεταμοντερνισμός των Xριστουγέννων

είναι ένας κόσμος γυαλιστερός,

ποικιλόχρωμος, αιχμηρός.

Tο θέαμα και η κοσμικότητα

υπερτέρησε της ουσίας

του ταπεινού ερχομού Tου.

Πολλοί θα γιορτάσουν το χαρμόσυνο γεγονός,

αλλά λίγοι θα γονατίσουν με ευλάβεια

και ειλικρινή πίστη....

μαθησιακή .......φιλοκαλία.

Η παιδεία είναι τέχνη και ο δάσκαλος καλλιτέχνης,υπηρέτης τέχνης,ένας ζωγράφος που ιστορεί την ωραιότητα του προσώπου του μαθητή.Η παιδεία δεν είναι διακίνηση ιδεών αλλά συνάντηση ,κοινωνία προσώπων.....
Η παιδεία σήμερα βρίσκεται σε μια κατάσταση φτώχειας,μέσα σ' ενα βαρετό ,ανέραστο σχολείο.Δεν νομίζετε πως ήρθε η ώρα να δεχτούμε οτι το εργο της παιδείας είναι η ίδια η ζωή ,στην απελευθέρωσή της απο φαντασιώσεις και ψευδαισθήσεις.....?
....αυτά τα παιδιά ,παρά τα φαινόμενα,οδύνονται περισσότερο απο εμάς για την αλήθεια.
Δάσκαλοι και μαθητές δεν θα κριθούν κατα την επαγγελματική εντιμότητα  ή από τον απο καθήκον επιβαλλόμενο σεβασμό μεταξύ τους,αλλά θα κριθούν στην αναμέτρησή τους με την ομορφιά,δηλ. την αθωότητα και τρυφερότητα ο ένας για τον άλλον και για όλους και όλα.
Κάποτε θα μας αποκαλυφθεί οτι ο σκοπός της παιδείας δεν είναι η φιλομάθεια αλλά η φιλοκαλία!
   [ Απόσπασμα απο ομιλία του π.Μιχαήλ Καρδαμάκη.Περιοδικό Παρουσία]

......παιδαγωγική......

Μετά απο μια δυωρη παιδαγωγική συνεδρίαση τριμήνου σκέψεις ,συμπεράσματα και συναισθήματα συνθέτουν ένα συννεφιασμένο εκπαιδευτικό τοπίο.Τα προβλήματα χρόνο με το χρόνο ακολουθουν μια αυξητική πορεία.Ο αριθμός των μαθητών με μαθησιακές δυσκολίες καθε είδους,μεγαλώνει .Το ίδιο συμβαίνει και με τον αριθμό των παιδιών με ψυχολογικα -οικογενειακά προβλήματα.Τα τμήματα ένταξης στοιχειωδώς οργανωμένα δεν μπορουν να ανταποκριθούν στις ανάγκες αυτές.Οι εκπαιδευτικοί ,πολλές φορές χωρις εφόδια, αδυνατούν να βοηθήσουν ουσιαστικά όλα αυτα τα παιδιά.Οι γονείς ,τουλάχιστον αυτοί που φαινεται να  νοιαζονται ,περιμένουν να συμβεί το θαύμα:να τελειώσουν την υποχρεωτική εκπαίδευση τα παιδιά αυτά και να μπουν στον επαγγελματικό στιβο.
Το τέλος της συνεδρίασης με βρήκε βυθισμένη σε μια θλιβερή απορία:Το μυαλό τους θα το πάμε ένα βήμα ,έστω ,μπροστά ....της ψυχής τους όμως τα τραύματα ποιος θα τα περιθαλψει?

3 Δεκέμβρη ....ημέρα αφιερωμένη στα ΑΜΕΑ...

Μιας και σ' αυτόν το τόπο ζούμε σαν να μην υπάρχουν αναμεσά μας όλες τις μέρες του χρόνου,
είπαμε να τους αφιερώσουμε και μια μέρα ...έτσι βρε αδερφέ για να λέμε πως ειμαστε καλοί ανθρωποι και κυρίως πολιτισμένοι.....!
Θα μου πείτε τώρα ,τι σχέση έχει ο πολιτισμός και η ανθρωπιά μ'αυτή τη φωτο?
Οποιος το βρει ίσως τολμήσει να κοιταχτεί στον καθρέφτη και να αντικρισει τον ''υπεύθυνα'' αδιάφορο που οδήγησε στη συντηρηση ενός τέτοιου πολιτισμού!