Σου στήνω μια καλύβα

Σου στήνω μια καλύβα, στους αιώνες των αιώνων,
ένα κήπο να περπατάς,ένα ρυάκι να καθρεφτίζεσαι,
μια πλούσια πράσινη φραγή να μην σε βρίσκει ο άνεμος
που βασανίζει τους γυμνούς - στους αιώνες των αιώνων!
Σου στήνω τ' οραμά σου πάνω σ' όλους τους λόφους,
να σου φυσάει το φόρεμα η δύση με δυο τριαντάφυλλα,
να γέρνει ο ήλιος αντίκρυ σου και να μη βασιλεύει,
να κατεβαίνουν τα πουλιά να πίνουνε στις φούχτες σου
των παιδικών ματιών μου το νερό - στους αιώνες των αιώνων.

Μέρες αφιερωμένες στον Ν.Βρεττάκο!!

                           Νικηφόρος Βρεττάκος
Κατέχει μια από τις κορυφαίες θέσεις στη σύγχρονη Ελληνική ποίηση. Ο Νικηφόρος Βρεττάκος, γράφει ο Μιχαήλ Περάνθης, είναι "Ποιητής της ελεύθερης φαντασίας, αφήνεται σε λυρικές ονειροπολήσεις, άλλοτε στους κανόνες της μετρικής και, συχνότερα, σε ρυθμική διαδοχή στίχων. Ιδιοσυγκρασία ευαίσθητη, φύση συναισθηματική και γνησίως λυρική, τυλίγει τα γραφτά του με μια διάχυση τρυφερότητας, δίνοντάς τους το άπλωμα, το γύρισμα και την ελαστικότητα της φαντασίας του".
Γεννήθηκε τη πρωτοχρονιά του 1912 στις Κροκεές Λακωνίας, στο σπίτι της θείας του Αρχόντως και πέθανε το 1991 στη Πλούμιτσα Λακωνίας.

           

               

Γράμμα στον άνθρωπο της πατρίδας μου

...Μην με μαρτυρήσεις!
Και προπαντός να μην του πεις πως μ' εγκατέλειψεν η ελπίδα!
Καθώς κοιτάς τον Ταΰγετο, σημείωσε τα φαράγγια που πέρασα.
Και τις κορφές που πάτησα. Και τα άστρα
που είδα. Πες τους από μένα, πες τους από τα δάκρυά μου,
ότι επιμένω ακόμη πως ο κόσμος
είναι όμορφος!

Το δράμα της ανθρώπινης ύπαρξης και.....

«Η του Ασώτου παραβολή». Εικόνα σε ξύλο (35,5Χ31 εκ.), έργο πιθανότατα του ζωγράφου Εμπορίου Βενεδίκτου (από το βιβλίο της Νίκης Τσελέντη-Παπαδοπούλου «Οι εικόνες της Ελληνικής Αδελφότητας της Βενετίας από τον 16ο έως το πρώτο μισό του 20ού αιώνα»]

....η παρουσία σ'αυτό ενός Θεού που αγαπά απέραντα όλους,
παραμένει σπλαχνικός προς όλους
και με τον τρόπο που ο καθένας το έχει ανάγκη.
katerina

''Ελθών εις εαυτόν....''

....Ταξίδι στη χίμαιρα ,σκέφτηκα.Ταξίδι στο ακρογιάλι της ουτοπίας...
Θέλω να ζήσω άλλη μια φορά τη διαδρομή.
Θέλω να χαρώ την ουτοπία,ώσπου να πεινάσουν τα σκυλιά της.
Φεύγω.
Πάω να συστηθώ με τη ζωή...
Πάω να σταθώ  απέναντί της και να της πω:
Εγώ είμαι ,η Χρύσα! Που καίω ότι αγαπώ,για να μπορώ να τ' ονειρεύομαι.
Η Χρύσα είμαι και ήρθα επιτελους να σου δώσω ένα γλυκό φιλί...
Αλκ.Παπαδάκη''Στο ακρογιάλι της ουτοπίας''
 
Αφιερωμένο σ'αυτόν που μου χάρισε το βιβλίο και ....τ'ακρογιάλι!!
katerina

Χαρισμά σας!!!!

για όλους σας .....με αγάπη!!!

Ένας χρόνος kaliva!!!!!

!                                                                                                                                                                                 !!!!!!!Σήμερα γιορτάζουμε και κερνάμε

                                                                                                                                                                                                                       
                                                                                                                                                                                                                                           
                                                                                                                                                                                                                                    
 

Νικηφόρος Βρεττάκος

 
               Νικηφόρος Βρεττάκος

                ΕΝΩΠΙΟΣ ΕΝΩΠΙΟ

                                                                                            16-5-1962




Μεγάλα όνειρα και μικρά όνειρα.Ποιό ήταν το πιό μικρό και ποιό
το πιο μεγάλο μου όνειρο;Αυτό το πρωί ονειρεύομαι μόνο μια
 ρεματιά σκεπασμένη απο πλατάνια ,πράσινα ,καταπράσινα,
ανάμεσα σε δυό πλαγιές,όχι μακρυά απο τον κόσμο,
αλλά σε μια  απόσταση που να μην ακούω πια
 τον κόσμο.Άλλωστε όλα είναι κόσμος,όλα μας χρειάζονται
 μέσα σ' αυτόν τον κόσμο.Νά κυλάει λοιπόν
 το νερό σ' αυτή  τη ρεμματιά κι εγώ να τ' ακούω.Να τ' ακούω
και να μου φαίνεται πως κυλώντας
διακλαδίζεται μέσα μου.Πώς περνάει μέσα απο την καρδία μου,
μεσ' απο το μυαλό μου,μεσ' από τα
χέρια μου,μεσ΄' απ' τα γόνατά μου.Νά με γιομίζει ,να με κατακλύζει όλον
 ο δροσερός του κελαιδισμος.
Πόσο απαραίτητα που μου είναι κάποτε αυτά σου τα πράγματα ,Θεέ μου!
Τρέφομαι με πολλών ειδών
ψωμί.Το καθημερινό μου βρίσκεται σε όλο τον κόσμο.
Σήμερα ,μην αφήνεις την ψυχή μου να τρέμει απ' τη σημερινή της πείνα.
Στείλε μου τουλάχιστον στ' όνειρο μου μια ρεμματιά.


                                                                                                   Ημερολογιακές σημειώσεις 1962