Παγκοσμια ημερα για τα Α.Μ.Ε.Α!!!

Ποιος τους θυμαται στην Ελλαδα του 2007???

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΟΥΛΙΟΣ

ΣΥΛΛΑΒΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟ         


             Ά

Συλλαβές οριστικές βγαίνουν και
πέφτουν μ' ένα χτύπημα μέταλλου
πάνω στίς ώρες τραυματίζοντας τες.


Γυμνός προσφέρω απλότητα και
μου ανταποδίδεται μυστικό μέλι.


             Β

Ο άνθρωπος δεν έχει όρια
μα η αλήθεια είναι σχετική
κι αλλάζει όπως ο κόσμος.
Η ζωή είναι βαρειά
κι έχει την όψη  καταδίκης.
Ο νόμος τους σύμπαντος είναι μέσα μας.
Ηλιακά συστήματα κι έναστρη μουσική
κάτω απ' τη θάλασσα.
Πρωτοζωική προοπτική με ρουκέτες.
Το σύμπαν τρέχει προς το θάνατο
με την ταχύτητα του φωτός,
λένε οι σοφοί.
Αλλά τα εύρυθμα πόδια
βαδίζουν μέσα απ' το μπουντρούμι
των πραγμάτων
προς μια ακατανόητη Αθανασία

         Γ

Τη σιωπηλότερη ώρα μου
ακούω το αγκομαχητό της γής.
Πέμπω στο Θέο ευχαριστίες
για το δώρο του πόνου
την αγιάτρευτη πληγή μες στα μάτια.

Απομακρύνομαι.
Είναι ένα δάσος με ουρλιαχτά
κι η άνοιξη αναστατωμένη.
Τα όνειρα έρχονται μόνο
να μας οδηγήσουν πέρα απ' την πλήξη
της μέρας.

            Δ

Ο άγγελος κρατά  θερμή
τη μεταφυσική
διατρίβοντας σε ξερές πληγές.

Χρονια σου πολλα γλυκιε μου Στελιο!!!!!

Ωσπου να παψει η γη ν'ανασαινει  ευχη μου , με το χαμογελο σου τις καρδιες των ανθρωπων να ζεσταινεις
Μια επανασταση τα ονειρα σου ναναι κι οταν οι αλλοι θα μιλουν για δικαιωμα ,εσυ να γινεσαι αγαπη θυσιαστικη...
katerina

ΟΥΡΑΝΟΘΕΝ

Η πλημμυρίδα των πουλιών τη χαραυγή
κ' η σιωπή εντός μου.
Κατόπιν η βροχή που μάχεται τα πρόσωπα
ύστερα πάλι σιωπή
πριν απ' τον ήλιο χρυσαφένιο.
Ήλιος για όλα τα χρόνια.

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ Ο ΑΘΩΝΙΤΗΣ

Πολλοί δεν μπορούν ή δεν θέλουν να δεχτούν και να σηκώσουν
καλοπροαίρετα τα αποτελέσματα του προπατορικού αμαρτήματος του Αδάμ
.Λένε<<ο Αδάμ και η Εύα έφαγαν τον απαγορεύμενο καρπο,εγω τι
φταίω?είμαι ετοιμος να αναλάβω την ευθύνη για τα αμαρτήματα μου ,αλλα
μονο για τα δικά μου,οχι ομως για τα ξένα>>.και δεν καταλαβαίνει ο
άνθρωπος αυτός πως με αυτή την κίνηση της καρδιάς του επαναλαμβάνει
μέσα του το αμάρτημα του Προπατορα και το αφομοιώνει ως προσωπικό
του αμαρτημα και πτώση. ο Αδάμ αρνήθηκε την ευθύνη επιρρίπτοντας την
ενοχή στην εύα και στο Θεό,που του έδωσε αυτή τη γυναίκα.ετσι διεσπασε
την ενότητα του ανθρώπου και την ενωση του με το Θεό.το ίδιο κάθε φορά
που αρνούμαστε την άναληψη της ευθύνης για το κοινό κακό,για τα έργα
των πλησίον μας ,επαναλαμβάνουμε την ιδια αμαρτία και και διασπούμε
επίσης την ενότητα του Ανθρώπου.Ο Κύριος ρώτησε τον Αδάμ πριν την
Εύα.και πρέπει να καταλάβουμε πως αν ο Αδάμ δεν δικαολογούσε τον εαυτό
του ,αλλα αναλάμβανε την ευθύνη για την κοινή τους αμαρτία ,τοτε αλλα
θα ήταν τα πεπρμένα του κόσμου,καθώς και άλλα θα γίνουν ,αν εμείς
αναλάβουμε το βάρος της ενοχής των πλησίον.
Κάθε ανθρωπος μπορει να πει πολλα για να δικαιολογήσει κάθε του
πράξη.αν όμως βλέπει προσεκτικά μέσα στην καρδία του ,θα καταλάβει πως
με τις δικαιολογίες δεν αποφεύγει την πονήρια.δικαιολογείται ο
ανθρωπος πρωτα -πρώτα ,γιατι δεν θέλει να παραδεχτεί εστω και λίγο πως
ειναι ενοχος και ο ιδιος για το κακό που υπαρχει στον
κόσμο.δικαιολογειται γιατι δεν ξέριει πως είναι προικισμένος με
ελευθερία κατ εικονα του Θεού ,αλλα νομιζει πως είναι απλα ενα
φαινόμενο αυτού του κόσμου και συνεπως εξαρτάται απο αυτόν .Μια
τέτοια συνείδηση είναι μάλλον δουλοπρεπείς και γιαυτό οι
δικαιολογίες είναι δουλικό έργο και οχι έργο που απεργάζεται υιους
του Θεού.

???

Η αγάπη είναι μια τράπουλα σημαδεμένη
μονάχα ότι ξόδεψες σε προστατεύει
αν ήμουν παιχνίδι θάχες κερδίσει
αν είχα φαντασία θα σ είχα ζωγραφίσει
σε φύλλα γυάλινα να τα κάνεις κομμάτια
κι αλίμονο αν είχα ένα μαχαίρι αντί για μάτια

Ας μην μπορούσα ν αρνηθώ ποτέ μου
πως αν ήμουν γωνιά θα σ είχα αποκοιμίσει
αν ήμουν βροχή θα σ είχα ποτίσει
αν ήμουν σκιά θα σ είχα κρύψει.
Χρ.Θηβαιος
katerina

Μηπως ραγισει ....

Στο βυθό σου ανοίγω πάλι
μαργαριτάρι σου είμαι κι αρρώστια
μα η αγκαλιά μου κοράλλι
Όστρακο που 'χει δαγκώσει τ' αστέρια
μήπως ραγίσει και πέσει η αγάπη

Με τα δυο μάτια μου κοιτάζω ψηλά
με τα δυο χέρια μου γιορτάζω τη λάσπη

Στο Θεό μου τραγουδάω
και η φωνή μου τον κάνει Θεό
κι ας τον προσβάλλει η ζωή μου
Σφίξε με κι άλλο στη μοίρα σου απάνω
μήπως ραγίσει και πέσει η αγάπη
Χρ.Θηβαιος
katerina